ترجیع‌ بند که یکی هست و هیچ نیست جز او

چشم دل باز کــــن که جان بینی
آن چه نادیـدنی اســــت آن بینی

گــر بــه اقلیــم عـــشق روی آرِِی
هــمـــه آفــــاق گلســــتـان بینی
 
بر هـمـه اهل آن زمـیــن  به مراد
گــــــردش دور آســـــمان بینــی

آن چه بینی دلـت همــان خواهد
و آن چه خواهد دلت همان بینی

بــــی ســــر و پــا گـدای آنجا را
ســـر ز مـلک جهان گــران بینی

هـم در آن پـا بــرهنه قــومی را
پـــای بـــر فــرق فرقــدان بینی

هـم درآن  سر بـرهنه جمعی را
بـر سـر از عـرش سایبـان بینی

گـاه وجـد و سـمـاع هـر یـک را
بـر دو کون آستیـن فشان بینی

دل هـــر ذره را کــه بـشکـافی
آفــــتــابــیـش در مــیـــان بینی

هرچه داری اگر به عشق دهی
کافــرم  گـر جــوی زیـــان بینی

جان گدازی اگر به آتـش عشق
عــشق را کــیـمیای جـان بینی

از مــضـیـق حـیـــات در گــذری
وســـعـت مــلک لامـکـان بینی

آن چه نشنـیده گوش آن شنوی
و آن چه نـادیـده چشم آن بینی

تـا به جـایـی رسـاندت که یکی
از جـــهــان و جـهــانــیـان بینی

با یـکی عشق ورز از دل و جان
تا به عـیـن الـیـقیـن عیـان بینی

که یکی هست و هیچ نیست جز او
وحـــــــــده لا الــــه الا هـــــــــــــــو

هاتف اصفهانی